Waarom Facebook verslavender is dan nicotine

 


facebook verslaving sigaretten

Iedereen zit op Facebook. Voor de meeste mensen is het een onschuldig tijdverdrijf, maar voor een kleine groep is het een bijna een verslaving. Jan Hofstra legt uit hoe dit komt.



De opkomst van de smartphone en social media hebben ons leven een nieuwe wending gegeven. Ons hele bestaan past in onze broekzak en vrienden zijn altijd in de buurt. Want of we nou in de rij staan bij de supermarkt of staan te wachten op de bus: onze vrienden zijn binnen handbereik. Zelfs ’s nachts.

En heel vaak is dat positief, om een simpele reden: omdat je er gelijk wat voor terugkrijgt. Plaats een foto van wat je aan het doen bent op Facebook en je krijgt gelijk reacties van je vrienden en je familie. Een comment, een duimpje omhoog of een share.

De kick van een like

Het ontvangen van likes uit je vriendengroep werkt verslavend, ontdekte natuurgeneeskundig therapeut Jan.

In de praktijk van Jan komen steeds meer mensen die het niet kunnen laten om elke vijf minuten op hun mobiel te kijken. “Een gewoonte kan op die manier ongemerkt overgaan in een verslaving”, vertelt Jan. “En dan wordt het een probleem. Je hebt steeds meer nodig om hetzelfde resultaat te bereiken.”

Om uit te leggen wat er aan de hand is, kruipt Jan in zijn rol als mensenkenner. “Op Facebook ontvang je gelijk een reactie van je vrienden zodra je iets plaatst. Dat vind je leuk, want iedereen wil graag erkenning van vrienden en familie.” Het gevolg is dat je hersenen een blijdschapshormoon aanmaken: endorfine. “Endorfine veroorzaakt een gelukkig gevoel, maar het gevoel zakt na een tijdje weer weg”.

Voor de meeste mensen is dit geen probleem, maar Jan komt ook uitzonderingen tegen.

Bij sommige mensen zie je dat ze steeds vaker terugkeren op social media, om telkens datzelfde gevoel van geluk te bereiken.” In dat opzicht werkt endorfine net zo verslavend als bijvoorbeeld nicotine. “Je voelt je goed, want je bent blij. Maar zodra het stofje in je hersenen is uitgewerkt, moet je op zoek naar een nieuw shot.”

facebookverslaving


Het gevolg van endorfine

Sommige mensen zoeken onbewust naar erkenning. Erkenning buiten zichzelf. En doen dat op Facebook.”, vertelt Jan. “Dat begint met sporadisch kijken naar je timeline, maar kan soms overgaan in telkens je mobiel te pakken om te zien of iemand nog iets leuk over je heeft gezegd.”

En juist daarin zit hem dus het gevaar. Mensen gaan sneller aan zichzelf twijfelen, omdat ze bevestiging niet zoeken bij zichzelf, maar in de omgeving. “Dat betekent je telkens in je omgeving op zoek moet naar waardering, want je denkt dat dat je rust gaat geven.” Maar het is juist omgekeerd, vindt Jan. “Je komt niet tot rust, want je bent voortdurend op zoek, je zit steeds in het hoofd.”

Dus, moet de mobiel weg?

Moet iedereen dan maar Facebook van de mobiele telefoon afgooien? Jan – zelf natuurlijk ook actief Facebookgebruiker – vindt van niet. “Met Facebook is niets mis, maar weet wel waarvoor je het gebruikt. Wel voor de kleine genoegdoening, maar niet voor het grote geluk.”

Waar vind je het grote geluk dan wel?

Jan’s antwoord is simpel: in jezelf, in je stilte, in je rust. Daar zit je erkenning. En Jan kan het weten, want in zijn praktijk behandelt hij dagelijks mensen die te maken hebben met verschillende klachten, van depressie tot burn-out. “In meerdere sessies leer ik mensen weer met zichzelf in contact komen.”

Want sommige mensen zijn zichzelf kwijtgeraakt in onze moderne maatschappij. “Met onder andere een gedachtentraining help ik mensen te zoeken naar de dingen waar je écht gelukkig van wordt: geborgenheid, intuïtie, vreugde en liefde.”



Ook in contact komen met jezelf? Jan helpt.